Σημείωμα Σύνταξης

Στο Χριστουγεννιάτικο τεύχος του ηλεκτρονικού μας περιοδικού φιλοξενούμε ,πέρα από τα εκλαικευμένα ιατρικά άρθρα, και φιλοσοφικές απόψεις για τη ζωή, το θάνατο και την εμπειρία του πόνου.

Αρχή, τέλος της Ζωής και ηθικά ιατρικά προβλήματα

Κατά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, Υγεία είναι μια κατάσταση πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι απλώς η απουσία νόσου ή αναπηρίας. Η ιατρική εξυπηρετεί τους σκοπούς της Υγείας. Καθώς η Υγεία έχει τρεις όψεις, τη σωματική, ψυχική και κοινωνική, θα προσπαθήσω να αναλύσω αυτές τις τρεις συνιστώσες της ύπαρξής μας, τη γέννηση και το θάνατό τους και τη θέση της Ιατρικής απέναντί τους με τα ηθικά προβλήματα που προκύπτουν. Οι τρεις υποστάσεις της ύπαρξής μας έχουν υπογραμμισθεί από Ψυχολόγους και ψυχαναλυτές (π.χ. William James, Sigmund Freud) και Φιλοσόφους (π.χ. Søren Aabye Kierkegaard, Martin Heidegger, Jean Paul Sartre κ.ά). Οι τρεις υποστάσεις είναι μια αισθητή (υλική, φυσική, σωματική, material me, Id, In-der-Welt Sein, corp) μια νοητή (Πνευματική, Ψυχική, Spiritual me, Ego, Dasein, en-soi) και μια κοινωνική (Social me, Super-Ego, Mitsein, pour-autrui). Ο χρόνος γέννησης και θανάτου των τριών υποστάσεων είναι διαφορετικός και δεν έχει υπογραμμισθεί ικανοποιητικά διεθνώς. Στις τρεις υποστάσεις μπορεί να επέμβει η ιατρική, όπως υποδεικνύει ο ορισμός της υγείας. Ιδιαίτερα μπορεί να παρέμβει στη γέννηση (π.χ. έκτρωση) και στο θάνατό (π.χ. ευθανασία) τους. Οι τρεις υποστάσεις του Είναι ιεραρχούνται από την κοινή αντίληψη ποικιλοτρόπως, διαφορετικά σε διαφορετικούς χρόνους και τόπους. Ανάλογα είναι υποχρεωμένος να προσαρμοσθεί ο γιατρός που κύριο, αδιαφιλονίκητο καθήκον του είναι το συμφέρον του αρρώστου του. Ποιο είναι όμως αυτό, στις ακραίες περιπτώσεις όπου αφίστανται τα συμφέροντα των τριών υποστάσεών του; Είναι το σημείο στο οποίο πρέπει η κοινωνία, σε διάλογο με τον ιατρικό κόσμο και τη φιλοσοφική σκέψη, να πάρει τις αποφάσεις της.

Ιστορία και αφήγηση του πόνου στην πορεία των πολιτισμών

Ο πόνος και ο αγώνας για τη διαχείριση του καταγράφονται από τα προιστορικά χρόνια και το αποτύπωμα τους υπάρχει σε όλους τους πολιτισμούς. H «γλώσσα» και ο τρόπος που χρησιμοποιούσαν και χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να εκφράσουν τον πόνο τους αλλάζει διαρκώς και διαμορφώνεται από πολλούς παράγοντες κυρίως γνωσιακούς και κοινωνικούς .

Ο πόνος είναι μια πολύπλευρη έννοια… σχετίζεται με συμπεριφορές, κίνητρα, κοσμοθεωρήσεις και φυσικά με την ίδια τη γνώση. Στη διαδρομή των πολιτισμών η κατανόηση του πόνου απέκτησε μεταφυσικό και κυρίως θρησκευτικό χαρακτήρα που τον περιέβαλλε με την έννοια της «ποινής» από την εποχή του Ησίοδου με τους μύθους του Προμηθέα και της Πανδώρας έως τον Χριστιανισμό. Πέρασαν αιώνες για να υπερκεράσει η Επιστήμη την Θεολογία στηριγμένη όχι πια σε δόγματα αλλά σε παρατηρήσεις και σε πειράματα.

Βιταμίνη D. Πότε και πώς πρέπει να χορηγείται

Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για τον οργανισμό ρυθμίζοντας πολλές λειτουργίες του. Διακρίνουμε δύο μορφές την βιταμίνη D3 (χοληκαλσιφερόλη) ζωικής προέλευσης και τη D2 (εργοκαλσιφερόλη) που τη λαμβάνουμε από τις φυτικές τροφές.

Η βιταμίνη D3 παράγεται στο δέρμα με την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας. Άλλες πηγές βιταμίνης D3 είναι οι τροφές ζωικής προέλευσης όπως τα λιπαρά ψάρια, το κόκκινο κρέας, τα αυγά και οι εμπλουτισμένες τροφές ή τα διατροφικά συμπληρώματα, ενώ τις βιταμίνης D2 οι φυτικές τροφές όπως τα λαχανικά και τα φρούτα. Το μεγαλύτερο ποσοστό της βιταμίνης D προέρχεται από το δέρμα με τη δράση της ηλιακής ακτινοβολίας.