Σημείωμα σύνταξης

Η ελληνική ιατρική επιστήμη και ιδιαίτερα η ενδοκρινολογική κοινότητα θρηνεί την απώλεια ενός μεγάλου επιστήμονα και ανθρώπου. Ο Τζών Αλιβιζάτος ,που έφυγε ήσυχα πρίν μερικές μέρες, υπήρξε ανυπέρβλητος επιστήμονας και δάσκαλος. Ανέδειξε την ενδοκρινολογία και διαβητολογία στην Ελλάδα και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας. Πιστεύουμε ότι ανάρτηση της αποχαιρετιστήριας ομιλίας του διακεκριμένου μέλους μας ενδοκρινολόγου και λογοτέχνη Φώτη Παυλάτου εκφράζει άριστα τα συναισθήματα όλων μας αποδίδοντας τη πρέπουσα τιμή στον ευπατρίδη συνάδελφό μας.

Αποχαιρετισμός στον Τζών Αλιβιζάτο

Όταν φεύγει μια μεγάλη μορφή του Επιστημονικού μας Κόσμου, αλλά και μια διακεκριμένη προσωπικότητα της Κοινωνίας μας, όπως εσύ αγαπημένε μας Τζων, που με το εξαίρετο έργο σου και τη δημιουργική προσφορά σου «άνοιξες» δρόμους και «πλάτυνες» ορίζοντες προς όφελος της Επιστήμης που διακόνησες στον υπέρτατο βαθμό, με αισθήματα υψηλής ευθύνης, αφοσίωσης, ιδεαλιστικής προσφοράς και βαθιάς πίστης στις άφθαρτες ανθρωπιστικές αξίες, τα λόγια, όσα κι αν πει κανείς, θα είναι πάντα φτωχά, πολύ φτωχά για να εξάρουν το έργο σου και να αποτιμήσουν το μέγεθος της συμβολής σου και της πολύτιμης προσφοράς σου στην Επιστήμη και στην Κοινωνία.

Διατροφικές διαταραχές στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 στην εφηβεία

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης αποτελεί μια σύγχρονη μάστιγα. Σε ότι αφορά στις μορφές του υπάρχει ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1, ο τύπου 2, ο Διαβήτης της Κύησης, ο Σακχαρώδης Διαβήτης στα πλαίσια συνδρόμων ή άλλων καταστάσεων, όπως είναι η Ινοκυστική νόσος και τέλος κάποιες μονογονιδιακές μορφές. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ο Σακχαρώδης Διαβήτης ορίζεται όταν το σάκχαρο μετά από 8ωρη νηστεία είναι >126mg/dl, ή >200mg/dl στις 2 ώρες μετά το φαγητό ή οποιαδήποτε τιμή σακχάρου >200mg/dl με παρουσία συμπτωμάτων. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (Hba1c), που υποδηλώνει τον μέσο όρο των τιμών σακχάρου αίματος του προηγουμένου τριμήνου, δεν αποτελεί ευαίσθητο δείκτη στη διάγνωση του διαβήτη λόγω κυρίως των μη «στανταρισμένων» μεθόδων, δηλαδή διεθνώς αποδεκτών κοινών μεθόδων μέτρησης και των διαφορετικών φυσιολογικών ορίων από εργαστήριο σε εργαστήριο. Ωστόσο τιμές ΗbA1c πάνω από 6% θα πρέπει να μας κινητοποιούν για τη διενέργεια περαιτέρω εξετάσεων.

Απο τη παχυσαρκία στο σακχαρώδη διαβήτη Μέρος Α

Η παχυσαρκία και ο σακχαρώδης διαβήτης εξελίχθηκαν σε σύγχρονες παγκόσμιες επιδημίες που συνδέονται με σοβαρού βαθμού νοσηρότητες και θνησιμότητα. Έτσι, για παράδειγμα η παχυσαρκία, ιδίως αυτή που χαρακτηρίζεται από συσσώρευση λίπους στην κοιλιά, ευθύνεται άμεσα για την εκδήλωση σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) και κατά συνέπεια, η αυξημένη συχνότητα του διαβήτη βαίνει παράλληλα με την έκρηξη της παχυσαρκίας. Ορισμένοι χρησιμοποιούν την σύνθετη λέξη «διαβητοπαχυσαρκία» (“diabesity”) για να τονίσουν τη στενή συνάφεια των δύο αυτών καταστάσεων. Η παχυσαρκία που από μόνη της θεωρείται πλέον νόσος και όχι απλά μια διατροφική διαταραχή, προκαλεί πολλαπλές άλλες παθολογικές καταστάσεις όπως αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, καρδιαγγειακά νοσήματα, αλλά και ορισμένους καρκίνους, οστεοαρθρίτιδα, άπνοιες κατά τον ύπνο, ψυχολογικές διαταραχές κ.α. Εντατικά υγιεινοδιαιτητικά μέτρα όπως μείωση της υπερκατανάλωσης θερμίδων, αποφυγή καθιστικού τρόπου διαβίωσης και απώλεια βάρους μπορεί να ελαττώσουν την εκδήλωση του σ. διαβήτη τύπου 2 έως και κατά 56% με ταυτόχρονη μείωση όλων των υπολοίπων επιπλοκών της παχυσαρκίας.

Οι καινούργιες αμερικανικές διατροφικές οδηγίες

Τον Ιανουαρίο του 2016, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (USDA) ενημέρωσε το κοινό για τις νέες διατροφικές κατευθυντήριες γραμμές. Οι διατροφικές οδηγίες στις Ηνωμένες Πολιτείες είχαν να ανανεωθούν από το 2010, ενώ η πρώτη τους εκδοχή εμφανίστηκε το 1980. Έπειτα από την προσθήκη και αξιολόγηση όλων των νεότερων επιστημονικών δεδομένων έφτασε ο καιρός αυτές οι οδηγίες να ανανεωθούν. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, άλλωστε, οι διατροφικές κατευθηντήριες γραμμές ανανεώνονται, βάσει νόμου και προγραμματισμού, κάθε πέντε χρόνια και αφορούν στα άτομα ηλικίας μεγαλύτερης των δύο ετών. Στα άτομα αυτά συμπεριλαμβάνονται και όσοι διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης κάποιας χρόνιας εκφυλιστικής ασθένειας.

Θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια

Τα αυτοάνοσα νοσήματα του θυρεοειδούς, όπως η νόσος του Grave’s και η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, πολλές φορές συνοδεύονται και από προβλήματα από τα μάτια (Οφθαλμοπάθεια). Βέβαια η οφθαλμοπάθεια στην νόσο του Grave’s αναπτύσσεται σ’ένα μικρό ποσοστό από τους ασθενείς που έχουν υπερθυρεοειδισμό (περίπου 10-15%) και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποια είναι τα άτομα στα οποία θα αναπτυχθούν αυτές οι οφθαλμοπάθειες.