Σημείωμα Σύνταξης – Δεκέμβριος 2014

Το τεύχος Δεκεμβρίου του ηλεκτρονικού μας περιοδικού επικεντρώνεται ιδιαίτερα σε θέματα διαβήτη και παχυσαρκίας αλλά και σε τρόπους βελτίωσης της ποιότητας ζωής μας.

Το άρθρο των Ε.Γ. Μανιατάκου και Α. Πολυμέρη αναδεικνύει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και θεραπευτικές προκλήσεις του νεανικού σακχαρώδη διαβήτη και την επιταχυνόμενη αύξηση της επίπτωσης του διαβήτη των ενηλίκων σε νεαρά παιδιά λόγω κακής διατροφής.

Το άρθρο των Μ. Σώμαλη και Μ. Ζαδάλλα προβάλλει τη σχέση που μπορεί να υπάρξει μεταξύ του σακχαρώδη διαβήτη και των νοσημάτων του θυρεοειδούς αναφέροντας με ιδιαίτερη γλαφυρότητα και περιεκτικότητα το φάσμα των θυρεοειδικών παθήσεων που μπορεί να συνυπάρχουν με το διαβητικό σύνδρομο η να υποκρύπτονται από αυτό.

Σακχαρώδης διαβήτης στα παιδιά

Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί τη δεύτερη σε συχνότητα χρόνια νόσο της παιδικής ηλικίας μετά το βρογχικό άσθμα. Μέχρι πρόσφατα, ο σακχαρώδης διαβήτης της παιδικής ηλικίας ήταν συνώνυμος με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ινσουλινοεξαρτώμενος ΣΔ) ενώ ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (μη ινσουλινοεξαρτώμενος ΣΔ) αποτελούσε νόσημα των ενηλίκων. Τα τελευταία 10-20 έτη έχει παρατηρηθεί μια ανησυχητική αύξηση της επίπτωσης του ΣΔ τύπου 2 στα παιδιά που φαίνεται να σχετίζεται με την αυξημένη συχνότητα εμφάνισης παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία παγκοσμίως.

Διαβήτης και διαταραχές της λειτουργίας του Θυρεοειδή

Οι διαταραχές της λειτουργίας του θυρεοειδή είναι αρκετά συχνές στον γενικό πληθυσμό και η συχνότητα αυτή αυξάνεται με την ηλικία.Υπολογίζεται ότι 6-7% του γενικού πληθυσμού παρουσιάζει κάποια πάθηση του θυρεοειδή, αλλά όπως και στον διαβήτη οι μισοί πάσχοντες δεν το γνωρίζουν και δεν έχουν διαγνωστεί. Οι θυρεοειδοπάθειες θεωρούνται ως οι δεύτερες σε συχνότητα παθήσεις που αφορούν τους ενδοκρινείς αδένες με πρώτη σε συχνότητα πάθηση τον σακχαρώδη διαβήτη. Δεν είναι απίθανο λοιπόν ένα άτομο με διαβήτη να εμφανίσει κάποια στιγμή και προβλήματα από τον θυρεοειδή αδένα.

Η στάση της τρίτης ηλικίας – Πόσοι θέλουν να κατέβουν;

Είμαστε απλοί επιβάτες της αμαξοστοιχίας της ζωής μας που τυχαία επιλέγει διαδρομές και αγωνιά για την επάρκεια των καυσίμων της ή μπορούμε ταυτόχρονα, όταν αισθανθούμε ενήλικες, να πάρουμε τη κενή θέση του μηχανοδηγού και να ορίσουμε τη διαδρομή της κατά το δοκούν χωρίς μεταμέλεια? Και ίσως ακόμα, πολύ καλύτερα, εάν επίσης αποφασίσουμε να σπάσουμε τον πίνακα της ένδειξης για τη στάθμη των καυσίμων της και εκείνον του ταχυμέτρου της! Και τέλος, πόσο ακόμα καλύτερα εάν αποφασίσουμε εμείς για τις στάσεις και τον ορισμό τους, αγνοώντας τις παραπλανητικές ταμπέλες που θα βρίσκουμε αναρτημένες στο δρόμο μας! Τι θα σήμαινε για μας τότε εάν αντί ταμπέλες, όπως «στάση μέσης ηλικίας», «στάση ώριμης ηλικίας», «στάση προχωρημένης ηλικίας» κλπ. αποφασίζαμε για όλες τις στάσεις της ενήλικης ζωής μας να επιλέγαμε την ίδια πάντα σήμανση: «Στάση Χωρίς Ηλικία!»

Η γενιά του ‘30 στην Αγγλία

To 1931 η ύφεση στην Αγγλία είχε ήδη εγκατασταθεί μόνιμα: η ανεργία στα ύψη, η λίρα υποβαθμισμένη, και η χρεωκοπία ορατή απειλή. Ο C. Day Lewis, όπως και οι σημαντικοί ποιητές W. H. Auden και Stephen Spender, νεαροί τότε και φίλοι, έβλεπαν ότι η οικονομική κρίση δεν ήταν κάτι παροδικό, αλλά ότι οδηγούσε στην κατάρρευση των αξιών και την αβεβαιότητα για το μέλλον. Βέβαια είχε προηγηθεί “Η έρημη χώρα” του T.S. Eliot που προανήγγειλε το τέλος του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Για τους ποιητές αυτής της γενιάς, όμως, ούτε οι “κομματιασμένες εικόνες” (“broken images”) του Eliot ήταν αρκετές για να εκφράσουν τις ανησυχίες τους για την πολιτική και οικονομική κρίση που αντιμετώπιζαν.

Εντερική χλωρίδα και παχυσαρκία

Με 100 τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς, η εντερική χλωρίδα, το σύνολο δηλαδή των μη παθογόνων μικροοργανισμών που διαβιούν στο γαστρεντερικό σωλήνα, αποτελεί την πολυπληθέστερη δεξαμενή μη παθογόνων μικροοργανισμών του ανθρώπινου σώματος, μεγαλύτερη από τις άλλες τρεις ομάδες, που είναι στο δέρμα, στη στοματική κοιλότητα και στη βλεννογόνο των γεννητικών οργάνων.

Οι μικροοργανισμοί αυτοί είναι κυρίως βακτήρια (90%), ως επί το πλείστον αναερόβια. Η εντερική χλωρίδα αποτελεί 60% της στερεάς μάζας των κοπράνων. Περιλαμβάνει 500 διαφορετικά είδη, αλλά ουσιαστικά 40 βακτήρια καλύπτουν 99% του συνόλου.