Σημείωμα σύνταξης

Στις 20 με 23 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Divani Caravel το 43ο πανελλήνιο συνέδριο ενδοκρινολογίας, μεταβολισμού και διαβήτη που οργανώθηκε από την Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία-Πανελλήνια Ενωση Ενδοκρινολόγων. Στο συνέδριο παρουσιάσθηκαν πάνω από 150 προφορικές και ηλεκτρονικές ανακοινώσεις με τα αποτελέσματα…

Συνδυαστική αντιμετώπιση Παχυσαρκίας-Σ.Διαβήτη (μέρος Β)

Πολλές παρεμβατικές μελέτες έδειξαν ότι ακόμα και μικρού-μετρίου βαθμού απώλεια βάρους της τάξης του 5-10% του αρχικού, μέσω βελτίωσης υγιεινοδιαιτητικών συνηθειών οδηγεί σε μειωμένη εκδήλωση ΣΔ τύπου 2. Σε δύο τέτοιες μελέτες, μια φινλανδική και μία αμερικανική, φάνηκε ότι η μετρίου βαθμού απώλεια βάρους μπορεί να μειώσει την εκδήλωση ΣΔτ2 κατά 58% σε διάστημα 3 ετών.

Εγκυμοσύνη, θηλασμός και οστά

Η Εγκυμοσύνη και ο Θηλασμός αποτελούν φυσιολογικές και αδιαμφισβήτητα επιθυμητές καταστάσεις για τον οργανισμό κάθε σχεδόν γυναίκας. Παρόλα αυτά, κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες είναι δυνατό να επιβαρύνουν τη λειτουργία των οστών στις μέλλουσες μητέρες για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Αυτό συμβαίνει ως επί τω πλείστον όταν η γυναίκα δε λαμβάνει τις ημερήσιες ποσότητες ασβεστίου και βιταμίνης D που απαιτούνται προκειμένου να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις αυτών των περιόδων.

Η διαταραχή της επεισοδιακής υπερφαγίας

Η διαταραχή της επεισοδιακής υπερφαγίας συμπεριλήφθηκε ως ξεχωριστή διαγνωστική κατηγορία των διαταραχών πρόσληψης τροφής στην τέταρτη έκδοση του DSM-IV(3α) το 1994. Τα κύρια χαρακτηριστικά της διαταραχής της υπερφαγίας είναι η ύπαρξη επαναλαμβανόμενων επεισοδίων υπερφαγίας με παρουσία ακατάλληλης αντισταθμιστικής συμπεριφοράς, η οποία είναι χαρακτηριστική για την ψυχογενή βουλιμία,(4) έλλειψη ελέγχου πάνω στην διατροφική συμπεριφορά(5) και άγχος σχετικά με τα επεισόδια υπερφαγίας. Πιο συγκεκριμένα, τα διαγνωστικά κριτήρια του DSM-5(3β) (η πιο πρόσφατη έκδοση του DSM) για την διαταραχή της επεισοδιακής υπερφαγίας είναι τα ακόλουθα:

Η ιστορία της Νοσηλευτικής με λίγα λόγια

Η Ιατρική και η Νοσηλευτική άρχισαν ως μια προσπάθεια του ανθρώπου να ανακουφίσει τον πόνο και να φροντίσει τον ασθενή. Η Νοσηλευτική αρχικά εξέφραζε την επέκταση της φροντίδας της μάνας προς τα παιδιά, για να περιλάβει στη συνέχεια τη φροντίδα όχι μόνο του ασθενούς, του ηλικιωμένου, του αναπήρου, αλλά και την προαγωγή της υγείας.
Μέσα από τη μελέτη της ιστορίας της Νοσηλευτικής διαπιστώνεται η συνέχεια της διαχρονικής εξέλιξής της στο πέρασμα του χρόνου. Και για την καλύτερη μελέτη και κατανόησή της θα τη διακρίνουμε στις ακόλουθες ιστορικές περιόδους: προχριστιανική εποχή, χριστιανική, Βυζάντιο και Μεσαίωνα, Αναγέννηση μέχρι σήμερα.

Υπερβολική η ανεπαρκής ιατρική;

Η παχυσαρκία σχετίζεται με παθήσεις όπως ο διαβήτης, η ισχαιμική καρδιοπάθεια, ποικίλοι καρκίνοι κ.ά. Είναι πιο συχνή στις ΗΠΑ και πολύ λιγότερη στην Ασία και στην Αφρική. Από την άλλη, η πείνα και ο υποσιτισμός δυσχεραίνουν την ανάπτυξη και την άμυνα στις νόσους, καθιστούν προβληματική τη σωματική εργασία, μειώνουν τις μαθησιακές ικανότητες, καθιστούν επικίνδυνη την κύηση και ενδεχομένως δεν επιτρέπουν το φυσικό μητρικό θηλασμό. Είναι πολύ συχνή η πείνα και ο υποσιτισμός στην Ασία, Ωκεανία και Αφρική, ασήμαντος όμως στις αναπτυγμένες χώρες.