Ποιότητα ζωής

Η διαταραχή της επεισοδιακής υπερφαγίας

Η διαταραχή της επεισοδιακής υπερφαγίας συμπεριλήφθηκε ως ξεχωριστή διαγνωστική κατηγορία των διαταραχών πρόσληψης τροφής στην τέταρτη έκδοση του DSM-IV(3α) το 1994. Τα κύρια χαρακτηριστικά της διαταραχής της υπερφαγίας είναι η ύπαρξη επαναλαμβανόμενων επεισοδίων υπερφαγίας με παρουσία ακατάλληλης αντισταθμιστικής συμπεριφοράς, η οποία είναι χαρακτηριστική για την ψυχογενή βουλιμία,(4) έλλειψη ελέγχου πάνω στην διατροφική συμπεριφορά(5) και άγχος σχετικά με τα επεισόδια υπερφαγίας. Πιο συγκεκριμένα, τα διαγνωστικά κριτήρια του DSM-5(3β) (η πιο πρόσφατη έκδοση του DSM) για την διαταραχή της επεισοδιακής υπερφαγίας είναι τα ακόλουθα:

Ο σεξουαλικός πόνος των γυναικών

Οι διαταραχές πόνου αποτελούν σεξουαλικές δυσλειτουργίες των γυναικών που συνήθως επιβαρύνουν σημαντικά τη σεξουαλική ζωή του ζευγαριού. Περιλαμβάνουν συνήθως τον κολεόσπασμο και τη δυσπαρεύνια. Αν και οι δύο αυτές διαταραχές είναι διαφορετικές, συχνά είναι δύσκολο να διακριθούν. Ο κολεόσπασμος είναι μια δυσλειτουργία κατά την οποία ο κόλπος κάνει μια ακούσια σύσπαση και κλείνει τη στιγμή της διείσδυσης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην επιτυγχάνεται διείσδυση, παρά την επιθυμία της γυναίκας.

Τα γονεϊκά πρότυπα και πώς επηρεάζουν τη ζωή του ανθρώπου

Ο θεσμός της οικογένειας ήταν αυτός που πάντα στήριζε την απαρχή κάθε ανθρώπου. Η οικογένεια ήταν και είναι για τον άνθρωπο το σύστημα εκείνο στο οποίο ξεκινούσε η ζωή του και πάνω σε αυτό στήριζε τα θεμέλια της δικής του πορείας. Η μορφή της οικογένειας έχει αλλάξει στο πέρασμα των χρόνων ακολουθώντας τα πρότυπα της κοινωνίας που αναπτύσσεται. Οι πιο παλιοί θυμούνται ίσως οικογένειες που ξεχώριζε ο ρόλος του πατέρα (πατριαρχική οικογένεια), άλλες φορές ο ρόλος της μητέρας (μητριαρχική οικογένεια), για να έρθουμε στο σήμερα μετά τη βιομηχανική επανάσταση, όπου έχει επέλθει «ισορροπία» στους ρόλους. Παρ’ όλα αυτά, όσο κι αν άλλαξαν οι συνθήκες ζωής των ανθρώπων, μέσα σε μια οικογένεια οι δεσμοί είναι τόσο ισχυροί γι’ αυτό και υπάρχουν έντονες συγκρούσεις.

Η στάση της τρίτης ηλικίας – Πόσοι θέλουν να κατέβουν;

Είμαστε απλοί επιβάτες της αμαξοστοιχίας της ζωής μας που τυχαία επιλέγει διαδρομές και αγωνιά για την επάρκεια των καυσίμων της ή μπορούμε ταυτόχρονα, όταν αισθανθούμε ενήλικες, να πάρουμε τη κενή θέση του μηχανοδηγού και να ορίσουμε τη διαδρομή της κατά το δοκούν χωρίς μεταμέλεια? Και ίσως ακόμα, πολύ καλύτερα, εάν επίσης αποφασίσουμε να σπάσουμε τον πίνακα της ένδειξης για τη στάθμη των καυσίμων της και εκείνον του ταχυμέτρου της! Και τέλος, πόσο ακόμα καλύτερα εάν αποφασίσουμε εμείς για τις στάσεις και τον ορισμό τους, αγνοώντας τις παραπλανητικές ταμπέλες που θα βρίσκουμε αναρτημένες στο δρόμο μας! Τι θα σήμαινε για μας τότε εάν αντί ταμπέλες, όπως «στάση μέσης ηλικίας», «στάση ώριμης ηλικίας», «στάση προχωρημένης ηλικίας» κλπ. αποφασίζαμε για όλες τις στάσεις της ενήλικης ζωής μας να επιλέγαμε την ίδια πάντα σήμανση: «Στάση Χωρίς Ηλικία!»

Η γενιά του ‘30 στην Αγγλία

To 1931 η ύφεση στην Αγγλία είχε ήδη εγκατασταθεί μόνιμα: η ανεργία στα ύψη, η λίρα υποβαθμισμένη, και η χρεωκοπία ορατή απειλή. Ο C. Day Lewis, όπως και οι σημαντικοί ποιητές W. H. Auden και Stephen Spender, νεαροί τότε και φίλοι, έβλεπαν ότι η οικονομική κρίση δεν ήταν κάτι παροδικό, αλλά ότι οδηγούσε στην κατάρρευση των αξιών και την αβεβαιότητα για το μέλλον. Βέβαια είχε προηγηθεί “Η έρημη χώρα” του T.S. Eliot που προανήγγειλε το τέλος του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Για τους ποιητές αυτής της γενιάς, όμως, ούτε οι “κομματιασμένες εικόνες” (“broken images”) του Eliot ήταν αρκετές για να εκφράσουν τις ανησυχίες τους για την πολιτική και οικονομική κρίση που αντιμετώπιζαν.

Σχέση Εαυτού και Ρόλου

Εαυτός και ρόλος δυο λέξεις που ηχούν διαφορετικές. Πόσο διαφορετικές είναι και πόσο η μια είναι συνάρτηση της άλλης; Για να προσδιορίσουμε την συνάρτηση-σχέση των δυο λέξεων θεωρώ πως πρώτα πρέπει να ορίσουμε τι σημαίνει εαυτός και τι ρόλος.
Ας ορίσουμε αρχικά την έννοια του εαυτού.

Τεχνικές Αναπνοής για Χαλάρωση

Η ρυθμική, αργή και βαθιά αναπνοή υποκινεί και υποκινείται από τις ήρεμες και ευχάριστες καταστάσεις του νου. Η ακανόνιστη αναπνοή διακόπτει τους ρυθμούς του εγκεφάλου και οδηγεί σε σωματικά, συναισθηματικά, και νοητικά μπλοκαρίσματα. Αυτά με την σειρά τους οδηγούν σε εσωτερική σύγκρουση, μη- ισορροπημένη προσωπικότητα, άτακτο τρόπο ζωής και ασθένεια. Οι τεχνικές αναπνοής της Γιόγκα (Πραναγιάμα) καθιερώνει πρότυπα ρυθμικής αναπνοής, και σταδιακά αποκαθιστά τους φυσικούς και ήρεμους ρυθμούς του σώματος και του νου.

Κρίση: Κίνδυνος η ευκαιρία γιά αλλαγή

Στην κινέζικη ορολογία η λέξη «κρίση» αποτελείται από δυο σύμβολα που το πρώτο σημαίνει «κίνδυνος» και το δεύτερο «ευκαιρία». Στην ελληνική γλώσσα, η λέξη «κρίση» χρησιμοποιείται πρώτον για να χαρακτηρίσει τη σκέψη που οδηγεί σε μια απόφαση ή επιλογή και δεύτερον να δηλώσει την απότομη όξυνση μιας προβληματικής κατάστασης.

Ζητήματα υπαρξιακής αναζήτησης ως απόρροια της σημερινής κρίσης

Ακούγεται ως ένας κακός εφιάλτης, αλλά είναι πλέον μία βιούμενη πραγματικότητα. Νοιώθουμε εγκλωβισμένοι στην Μόρντορ, την πόλη του υπέρτατου κακού, όπως παρουσιάζεται στην τριλογία του έργου «Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών». Αναπάντεχες εξελίξεις αλλάζουν ξαφνικά όλα όσα θεωρούσαμε μέχρι σήμερα δεδομένα, υπονομεύοντας όλες τις δομές που μας έδιναν ασφάλεια και σιγουριά. Βρισκόμαστε στη δύνη μιας πρωτόγνωρης κρίσης που αυθόρμητα εγείρει ερωτήματα που ζητούν εξηγήσεις, αλλά και που ταυτόχρονα απαιτεί να βρεθούν οι νέες εκείνες σταθερές που θα μας οδηγήσουν και πάλι σε ασφαλείς και μόνιμες λύσεις.