Μεταβολισμός

Επιπλοκές απο το σκελετό στην ομόζυγο β-Θαλασσαιμία

Η ομόζυγος β-θαλασσαιμία αποτελεί μία ιδιαίτερα σοβαρή νοσολογική οντότητα του αιμοποιητικού συστήματος που μέχρι πρόσφατα ήταν επίσης γνωστή υπό τον όρο «μεσογειακή αναιμία». Οφείλει την ονομασία της στην υψηλή επίπτωση με την οποία απαντάται στις χώρες της Μεσογείου σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Συχνά συναντάται επίσης στις περιοχές του Καυκάσου, στη Μέση Ανατολή, στην Ινδία και στη νοτιοανατολική Ασία (Εικόνα 1). Ο συνολικός πληθυσμός των β-θαλασσαιμικών ασθενών ανέρχεται στα 100.000 άτομα παγκοσμίως, ενώ σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα στην Ελλάδα διαβιούν σήμερα περίπου 3.000 πάσχοντες.

Παχυσαρκία: Γιατί είναι δύσκολη η διατήρηση της απώλειας βάρους.

Η παχυσαρκία είναι μια πολυπαραγοντική νόσος που οφείλεται σε συνδυασμό τόσο φυσιολογικών, όσο και κληρονομικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Είναι δυνατόν να προκαλέσει πολλές βλαβερές επιδράσεις στην υγεία, όπως διαβήτη, υπέρταση, καρδιαγγειακές παθήσεις, μυοσκελετικές φθορές, αποφρακτική άπνοια του ύπνου και πολλά είδη καρκίνου. Σημαντικοί παράγοντες, αναφορικά με την εμφάνιση επιπλοκών, είναι η βαρύτητα της παχυσαρκίας, όπως αυτή εκφράζεται με το δείκτη μάζας σώματος και η ποσότητα του ενδοκοιλιακού λίπους, όπως αυτή προσδιορίζεται με την απλή μέτρηση της περιμέτρου της μέσης.

Κινδυνεύουν οι διαβητικοί ασθενείς από οστεοπόρωση

Στην φροντίδα των επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη συχνά ξεχνάμε να συμπεριλάβουμε την εκτίμηση της υγείας των οστών. Είναι πλέον σαφές ότι οι ασθενείς με ΣΔ1 έχουν χαμηλότερη οστική πυκνότητα (BMD) και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για οστεοπορωτικά κατάγματα συγκριτικά με άτομα της ίδιας ηλικίας που δεν πάσχουν από ΣΔ1. Υπάρχουν επίσης αρκετές ενδείξεις από μελέτες ότι και οι ασθενείς με ΣΔ2 διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για ορισμένους τύπους οστεοπορωτικών καταγμάτων παρά το γεγονός ότι η οστική τους πυκνότητα είναι συνήθως μεγαλύτερη από αυτή των ασθενών με ΣΔ1.

Σακχαρώδης διαβήτης στα παιδιά

Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί τη δεύτερη σε συχνότητα χρόνια νόσο της παιδικής ηλικίας μετά το βρογχικό άσθμα. Μέχρι πρόσφατα, ο σακχαρώδης διαβήτης της παιδικής ηλικίας ήταν συνώνυμος με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ινσουλινοεξαρτώμενος ΣΔ) ενώ ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (μη ινσουλινοεξαρτώμενος ΣΔ) αποτελούσε νόσημα των ενηλίκων. Τα τελευταία 10-20 έτη έχει παρατηρηθεί μια ανησυχητική αύξηση της επίπτωσης του ΣΔ τύπου 2 στα παιδιά που φαίνεται να σχετίζεται με την αυξημένη συχνότητα εμφάνισης παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία παγκοσμίως.

Διαβήτης και διαταραχές της λειτουργίας του Θυρεοειδή

Οι διαταραχές της λειτουργίας του θυρεοειδή είναι αρκετά συχνές στον γενικό πληθυσμό και η συχνότητα αυτή αυξάνεται με την ηλικία.Υπολογίζεται ότι 6-7% του γενικού πληθυσμού παρουσιάζει κάποια πάθηση του θυρεοειδή, αλλά όπως και στον διαβήτη οι μισοί πάσχοντες δεν το γνωρίζουν και δεν έχουν διαγνωστεί. Οι θυρεοειδοπάθειες θεωρούνται ως οι δεύτερες σε συχνότητα παθήσεις που αφορούν τους ενδοκρινείς αδένες με πρώτη σε συχνότητα πάθηση τον σακχαρώδη διαβήτη. Δεν είναι απίθανο λοιπόν ένα άτομο με διαβήτη να εμφανίσει κάποια στιγμή και προβλήματα από τον θυρεοειδή αδένα.

Εκπαίδευση και διαχείριση των ατόμων με Σ.Δ τα οποία επισκέπτονται τα κρατικά νοσοκομεία της χώρας μας.

Τα άτομα με Σ.Δ. ζουν 24 ώρες το 24ώρο, 7 ημέρες την εβδομάδα με την πάθησή τους και η αντιμετώπισή τους απαιτεί πολλά περισσότερα από τη συνταγογράφηση ενός φαρμακευτικού σκευάσματος ή τη σύνταξη ενός μηνιαίου διαιτολογίου. Οι επαγγελματίες υγείας οφείλουν να εκπαιδεύσουν τους συγκεκριμένους ασθενείς κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να διαχειρίζονται το διαβήτη τους με ασφάλεια όλο το 24ώρο.. Ειδικά στη σημερινή εποχή όπου ο Σ.Δ. αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ιατρικά και κοινωνικά προβλήματα καθώς λαμβάνει διαστάσεις επιδημίας στις αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες και σχετίζεται με χρόνιες επιπλοκές σε διάφορα όργανα του οργανισμού μας η εκπαίδευση του διαβητικού είναι καταλυτικής σημασίας.

Ποιος ο ρόλος της σύστασης του γεύματος και πώς επηρεάζει η ώρα λήψης του το Σακχαρώδη Διαβήτη;

Το θέμα της σύστασης, της συχνότητας και των ωρών λήψης των γευμάτων στο ΣΔ αναλύθηκε σε στρογγυλό τραπέζι στο πλαίσιο του 8ου Συνεδρίου DIETS της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συλλόγων Διαιτολόγων που έγινε για πρώτη φορά στην Αθήνα. Η Dr. Wendy Russell από το Ινστιτούτο Διατροφής και Υγείας του Πανεπιστημίου του Aberdeen αναφέρθηκε στις κατάλληλες διατροφικές προσεγγίσεις για τη διαχείρηση της μεταγευματικής γλυκαιμίας που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην οικονομικά αποδοτική πρόληψη και αντιμετώπιση του ΣΔ2 εφαρμόζοντάς τες σε όλο τον πληθυσμό.

Υπερλιπιδαιμίες: Σύγχρονη διατροφική αντιμετώπιση

Υπερλιπιδαιμία έχουμε όταν αυξάνει στο αίμα η χοληστερίνη, τα τριγλυκερίδια ή και τα δύο. Η χοληστερίνη είναι ένα είδος λιπιδίου που κυκλοφορεί στο αίμα και αποτελεί απαραίτητο συστατικό της μεμβράνης των κυττάρων.

Vitamin D μια ισχυρή ορμόνη πίσω από την μάσκα της βιταμίνης

H oνομασία της ανάγεται στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν το 1922 ο McCollum και οι συνεργάτες του περιέγραψαν μια λιποδιαλυτή ουσία στο μουρουνέλαιο, που ήταν διαφορετική από την βιταμίνη Α που είχε ήδη ανακαλυφθεί. Την ονόμασαν βιταμίνη D, μιας και ήταν η 4η κατά σειρά βιταμίνη μετά τις A,B,C που ήταν ήδη γνωστές και ανέδειξαν τη σημασία της στην ανάπτυξη υγιών οστών σε πειραματόζωα.

Η παιδική παχυσαρκία, η σίτιση των παιδιών στα σχολεία και η ευρωπαϊκή πολιτική

Πολύ πρόσφατα η ευρωπαϊκή επιτροπή, στο πλαίσιο της προσπάθειας αντιμετώπισης της παιδικής παχυσαρκίας, εξέδωσε την πρώτη ολοκληρωμένη έκθεση που αφορά τις πολιτικές που ακολουθούνται στα σχολεία της ένωσης σε σχέση με τη σίτιση των μαθητών. Τα αποτελέσματα ομολογουμένως ήταν πολύ ενδιαφέροντα και χρήζουν περαιτέρω μελέτης από τους επαΐοντες.